Δραστηριότητες βασισμένες στο βιβλίο "Τα πουλιά της εξωγήινης" :
Showing posts with label Συναισθηματική Νοημοσύνη. Show all posts
Showing posts with label Συναισθηματική Νοημοσύνη. Show all posts
Friday, February 28, 2014
Monday, November 1, 2010
Σεμινάριο συναισθηματικής νοημοσύνης
20.11.2010 & 13.11.2010 12.00: Πολυχώρος «Αγκυρα» Σεμινάριο συναισθηματικής νοημοσύνης
Wednesday, February 3, 2010
Συμφιλίωση της τέχνης με την επιστήμη (Ψυχολογία- Φιλοσοφία)
Αγαπητοί γονείς, αναγνώστες, φίλοι,
Θα έχετε ήδη αντιληφθεί πως αυτό που χαρακτηρίζει την συγγραφική μου δουλειά είναι η συμφιλίωση της τέχνης με την επιστήμη (Ψυχολογία – Φιλοσοφία). Οι ομιλίες μου στο ημερολόγιο που ακολουθεί έχουν και αυτές το ανάλογο χαρακτήρα μια και στηρίζονται στα βιβλία μου.
Οι ομιλίες μου:
13.4.2010, 06.30 μμ. Πν. Κέντρο Αγ. Τριάδας Πειραιά, ομιλία σε γονείς με θέμα: «Σωστή επικοινωνία» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΜΟΝΑΧΟΥΛΗΣ» (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
15.3.2010 , 10.00 μμ. 4ο Δημοτικό Σχολείο Αργυρούπολης. Παρουσίαση στους μαθητές των βιβλίων «Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ και «Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ» - Ομιλία στους γονείς.
27.2.2010, 11.30 πμ. Πολυχώρος «Άγκυρα» Σόλωνος 124 Αθήνα. Παρουσίαση του βιβλίου «ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΔΙΚΑΣΤΗΣ»
26.2.2010, 11.00 πμ. 20ο Δημοτικό σχολείο στο Ίλιον. Παρουσίαση στους μαθητές των βιβλίων «Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ» και «Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ» - Ομιλία στους γονείς με θέμα "Αυτοεκτίμηση" Βασισμένη στο βιβλίο "ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΩ ΜΕ ΠΙΘΗΚΑΚΙ"
23।2।2010, 06।30 μμ। Πν। Κέντρο "Μυρτοδιώτισας" Ομιλία σε γονείς με θέμα: "Σωστή επικοινωνία" βασισμένη στο ββιβλίο "O Μοναχούλης" (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
22.2.2010, 06.00 μμ. Πν. Κέντρο Αγ. Σοφίας Πειραιά με θέμα: «Σωστή επικοινωνία» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΜΟΝΑΧΟΥΛΗΣ» (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
20.2.2010, 06.00 μμ. Βιβλιοπωλείο «Πελεκανάκης» Χάληδων 89, Χανιά Κρήτης. Ομιλία σε γονείς με θέμα «Η αυτοεκτίμηση των παιδιών μας» βασισμένη στα βιβλία
«ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΩ ΜΕ ΠΙΘΗΚΑΚΙ» και «ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ ΜΕ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ» 20.2.2010, 09.00 πμ. Βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης» στο Ηράκλειο Κρήτης ομιλία σε ομάδα γονέων με θέμα «Ο θυμός και η αντιμετώπισή του» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΘΥΜΙΟΥΛΗΣ» και «ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΟΥΝ» (δεν έχει ακόμη εκδοθεί)
19.2.2010, 11.00 πμ. 9ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου Κρήτης, Ομιλία στους μαθητές και στους γονείς με θέμα «Η αυτοεκτίμηση των παιδιών μας» βασισμένη στο βιβλίο «ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΩ ΜΕ ΠΙΘΗΚΑΚΙ» και το «ΡΟΜΠΟΤ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ»7.2.2010, 06.00 μμ. Πν. Κέντρο Φανερωμένης Χολαργού. Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»
16.1.2010, 09.00 πμ. Βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης» στο Ηράκλειο Κρήτης. Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»
15.1.2010, 07.00 μμ. Συνέντευξη από τηλεοπτικό κανάλι «Νέα Τηλεόραση» στα Χανιά Κρήτης
15.1.2010, 11.00 πμ. Δημοτικό σχολείο Ηρακλείου Κρήτης – Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»16.12.2009 10.00 πμ.: 1ο Δημοτικό Χαϊδαρίου: Παρουσίαση στους μαθητές των βιβλίων «Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ» και «Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ» - Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»
13.12.2009, 11.30 πμ. Πν. Κέντρο Αγ. Κωνσταντίνου Πειραιά. Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»1.12.2009, 07.00 μμ. Πν. Κέντρο Αγίου Ελευθερίου Πειραιά με θέμα: «Σωστή επικοινωνία» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΜΟΝΑΧΟΥΛΗΣ» (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
28.11.2009, 09.00 μμ. Βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης» στο Ηράκλειο Κρήτης – Ομιλία σε ομάδα γονέων με θέμα «Η αυτοεκτίμηση των παιδιών μας» βασισμένη στα βιβλία «ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΩ ΜΕ ΠΙΘΗΚΑΚΙ» και «ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ ΜΕ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ»
27.11.2009, 07.00 μμ. Συνέντευξη από το κανάλι «Κρήτη T.V.» στο Ηράκλειο Κρήτης
27.11.2009, 11.00 πμ. Δημοτικό σχολείο Ηρακλείου Κρήτης. Ομιλία στους μαθητές με θέμα «Ο Θυμός και η αντιμετώπισή του" – Παρουσίαση του βιβλίου «Ο ΘΥΜΙΟΥΛΗΣ»17.11.2009, 07.00 μμ: Πν. Κέντρο Αγ. Παρασκευής Καλλίπολης με θέμα «Σωστή επικοινωνία» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΜΟΝΑΧΟΥΛΗΣ» (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
7.11.2009: Πν. Κέντρο Φανερωμένης – Χολαργός: Παρουσίαση των βιβλίων «Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ» και «Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ» - Ομιλία στους γονείς.
Τα καινούρια μου βιβλία στις εκδόσεις «ΨΥΧΟΓΙΟΣ»
Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ
CRAFTY MIKEY
ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΜΑΡΑΤΟΥ-ΓΙΑΛΛΟΥΣΗ
Το Σάββατο πήγαμε στα γενέθλια της Τασούλας. Πάνω σε ένα τραπεζάκι ήταν ένα μπολ με τα αγαπημένα μου μπισκότα. Για να μην τα δούνε και μου τα φάνε, τα σκέπασα με μια χαρτοπετσέτα. Έπαιζα με τα άλλα παιδιά και έκανα τον αδιάφορο. Κάθε τόσο πήγαινα κρυφά και έτρωγα ένα μπισκότο μέχρι που τα έφαγα όλα. Μετά πονούσε η κοιλιά μου και δεν μπορούσα να παίξω αλλά ούτε και να φάω τούρτα…
Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ
STUBBORN ROSE
ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΜΑΡΑΤΟΥ-ΓΙΑΛΛΟΥΣΗ
Σήμερα είναι Κυριακή και έχουμε πάει σ' ένα εστιατόριο. Όλοι τρώνε χαρούμενοι. Εγώ έχω μία μπουκιά στο στόμα μου, όμως δεν τη μασάω, δεν την καταπίνω αλλά και ούτε τη φτύνω. "Ροδούλα, τι πείσμα είναι πια αυτό;" λέει ο μπαμπάς. "Δεν ήρθαμε στο εστιατόριο για να φας γαριδάκια..." Εγώ δεν απαντώ. Πώς να μιλήσω έτσι μπουκωμένη που είμαι;
Βιβλία για μικρά παιδιά -αλλά και για γονείς-
Συγγραφέας: Ειρήνη Καμαράτου – Γιαλλούση
Εκδόσεις: «Ψυχογιός»
Τα βιβλία μου στις Εκδόσεις «Ψυχογός» θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελούν μία σειρά «Συναισθηματικής νοημοσύνης». Αναφέρονται σε χαρακτήρες παιδιών όπως: η γκρινιάρα, η ντροπαλούλα, ο θυμιούλης, ο ζηλιαρούλης, ο τεμπελάκος, ο ψευτάκος, ο ατακτούλης κ.α. Μέσα από ένα μικρό διήγημα (που υποτίθεται ότι το διηγείται ένα μικρό παιδί) φαίνεται το πρόβλημα (π.χ. ο θυμός) τι το προκαλεί, καθώς και μία πιθανή λύση του προβλήματος (δηλαδή πώς μπορεί να το αντιμετωπίσει το ίδιο το παιδί ή πως μπορεί να βοηθηθεί από τους γονείς του).
Όπως θα γνωρίζετε είμαι ομιλήτρια σε ομάδες γονέων που οργανώνονται σε σχολεία, πνευματικά κέντρα, βιβλιοθήκες ή βιβλιοπωλεία. Οι ομιλίες μου αυτές βασίζονται στα βιβλία της παραπάνω σειράς τα οποία αναλύονται και στην συνέχεια ακολουθούν σχόλια και συζήτηση.
Ένα παράδειγμα της παραπάνω σειράς είναι «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»:
Ο Ατακτούλης είναι ένα παιδί που ζει σε ένα περιβάλλον όπου δεν τηρούνται οι κανόνες και αυτό δημιουργεί προβλήματα τόσο στο παιδί όσο και στους γονείς του. Μέσα από την διήγηση του Ατακτούλη φαίνεται ποιο είναι το πρόβλημα, τι το δημιουργεί καθώς και μία πιθανή λύση του προβλήματος.
[Τα παιδιά υποφέρουν δίχως όρια. Μοιάζουν με τους κολυμβητές που δεν ξέρουν μέχρι ποιο σημείο μπορούν να κολυμπήσουν χωρίς να κινδυνεύουν από τους καρχαρίες επειδή δεν υπάρχει κάποια πινακίδα που να τους δείχνει τα επιτρεπτά όρια. Ενώ λοιπόν θα μπορούσαν να κολυμπήσουν μέχρι 200 μέτρα κολυμπούν μόνο 50 γιατί φοβούνται. Άλλοι πάλι κολυμπούν μέχρι 300 κινδυνεύοντας.
Τα παιδιά συχνά προκαλούν τους γονείς (με αταξίες) να τους δείξουν τα όριά τους γιατί τα έχουν ανάγκη. Αν οι γονείς δεν τους τα δείξουν αυτό το εκλαμβάνουν σαν αδιαφορία κα αισθάνονται μόνα τους και αποπροσανατολισμένα.
Από την απέναντι πλευρά βέβαια βρίσκεται η αυταρχικότητα και η υπερπροστασία που θα μπορούσε να είναι ακόμη χειρότερη από την ελεύθερη διαπαιδαγώγηση.
Στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ» προτείνεται ένας δημοκρατικός τρόπος τοποθέτησης ορίων.]
Θα έχετε ήδη αντιληφθεί πως αυτό που χαρακτηρίζει την συγγραφική μου δουλειά είναι η συμφιλίωση της τέχνης με την επιστήμη (Ψυχολογία – Φιλοσοφία). Οι ομιλίες μου στο ημερολόγιο που ακολουθεί έχουν και αυτές το ανάλογο χαρακτήρα μια και στηρίζονται στα βιβλία μου.
Οι ομιλίες μου:
13.4.2010, 06.30 μμ. Πν. Κέντρο Αγ. Τριάδας Πειραιά, ομιλία σε γονείς με θέμα: «Σωστή επικοινωνία» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΜΟΝΑΧΟΥΛΗΣ» (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
15.3.2010 , 10.00 μμ. 4ο Δημοτικό Σχολείο Αργυρούπολης. Παρουσίαση στους μαθητές των βιβλίων «Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ και «Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ» - Ομιλία στους γονείς.27.2.2010, 11.30 πμ. Πολυχώρος «Άγκυρα» Σόλωνος 124 Αθήνα. Παρουσίαση του βιβλίου «ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΔΙΚΑΣΤΗΣ»
26.2.2010, 11.00 πμ. 20ο Δημοτικό σχολείο στο Ίλιον. Παρουσίαση στους μαθητές των βιβλίων «Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ» και «Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ» - Ομιλία στους γονείς με θέμα "Αυτοεκτίμηση" Βασισμένη στο βιβλίο "ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΩ ΜΕ ΠΙΘΗΚΑΚΙ"
23।2।2010, 06।30 μμ। Πν। Κέντρο "Μυρτοδιώτισας" Ομιλία σε γονείς με θέμα: "Σωστή επικοινωνία" βασισμένη στο ββιβλίο "O Μοναχούλης" (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
22.2.2010, 06.00 μμ. Πν. Κέντρο Αγ. Σοφίας Πειραιά με θέμα: «Σωστή επικοινωνία» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΜΟΝΑΧΟΥΛΗΣ» (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
20.2.2010, 06.00 μμ. Βιβλιοπωλείο «Πελεκανάκης» Χάληδων 89, Χανιά Κρήτης. Ομιλία σε γονείς με θέμα «Η αυτοεκτίμηση των παιδιών μας» βασισμένη στα βιβλία
«ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΩ ΜΕ ΠΙΘΗΚΑΚΙ» και «ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ ΜΕ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ» 20.2.2010, 09.00 πμ. Βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης» στο Ηράκλειο Κρήτης ομιλία σε ομάδα γονέων με θέμα «Ο θυμός και η αντιμετώπισή του» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΘΥΜΙΟΥΛΗΣ» και «ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΟΥΝ» (δεν έχει ακόμη εκδοθεί)19.2.2010, 11.00 πμ. 9ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου Κρήτης, Ομιλία στους μαθητές και στους γονείς με θέμα «Η αυτοεκτίμηση των παιδιών μας» βασισμένη στο βιβλίο «ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΩ ΜΕ ΠΙΘΗΚΑΚΙ» και το «ΡΟΜΠΟΤ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ»7.2.2010, 06.00 μμ. Πν. Κέντρο Φανερωμένης Χολαργού. Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»
16.1.2010, 09.00 πμ. Βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης» στο Ηράκλειο Κρήτης. Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»15.1.2010, 07.00 μμ. Συνέντευξη από τηλεοπτικό κανάλι «Νέα Τηλεόραση» στα Χανιά Κρήτης
15.1.2010, 11.00 πμ. Δημοτικό σχολείο Ηρακλείου Κρήτης – Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»16.12.2009 10.00 πμ.: 1ο Δημοτικό Χαϊδαρίου: Παρουσίαση στους μαθητές των βιβλίων «Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ» και «Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ» - Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»
13.12.2009, 11.30 πμ. Πν. Κέντρο Αγ. Κωνσταντίνου Πειραιά. Ομιλία στους γονείς με θέμα «Θέτοντας όρια στα παιδιά μας» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»1.12.2009, 07.00 μμ. Πν. Κέντρο Αγίου Ελευθερίου Πειραιά με θέμα: «Σωστή επικοινωνία» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΜΟΝΑΧΟΥΛΗΣ» (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
28.11.2009, 09.00 μμ. Βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης» στο Ηράκλειο Κρήτης – Ομιλία σε ομάδα γονέων με θέμα «Η αυτοεκτίμηση των παιδιών μας» βασισμένη στα βιβλία «ΜΗΠΩΣ ΜΟΙΑΖΩ ΜΕ ΠΙΘΗΚΑΚΙ» και «ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ ΜΕ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ»
27.11.2009, 07.00 μμ. Συνέντευξη από το κανάλι «Κρήτη T.V.» στο Ηράκλειο Κρήτης
27.11.2009, 11.00 πμ. Δημοτικό σχολείο Ηρακλείου Κρήτης. Ομιλία στους μαθητές με θέμα «Ο Θυμός και η αντιμετώπισή του" – Παρουσίαση του βιβλίου «Ο ΘΥΜΙΟΥΛΗΣ»17.11.2009, 07.00 μμ: Πν. Κέντρο Αγ. Παρασκευής Καλλίπολης με θέμα «Σωστή επικοινωνία» βασισμένη στο βιβλίο «Ο ΜΟΝΑΧΟΥΛΗΣ» (δεν έχει εκδοθεί ακόμη)
7.11.2009: Πν. Κέντρο Φανερωμένης – Χολαργός: Παρουσίαση των βιβλίων «Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ» και «Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ» - Ομιλία στους γονείς.
Τα καινούρια μου βιβλία στις εκδόσεις «ΨΥΧΟΓΙΟΣ»
Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣCRAFTY MIKEY
ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΜΑΡΑΤΟΥ-ΓΙΑΛΛΟΥΣΗ
Το Σάββατο πήγαμε στα γενέθλια της Τασούλας. Πάνω σε ένα τραπεζάκι ήταν ένα μπολ με τα αγαπημένα μου μπισκότα. Για να μην τα δούνε και μου τα φάνε, τα σκέπασα με μια χαρτοπετσέτα. Έπαιζα με τα άλλα παιδιά και έκανα τον αδιάφορο. Κάθε τόσο πήγαινα κρυφά και έτρωγα ένα μπισκότο μέχρι που τα έφαγα όλα. Μετά πονούσε η κοιλιά μου και δεν μπορούσα να παίξω αλλά ούτε και να φάω τούρτα…
Η ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑSTUBBORN ROSE
ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΜΑΡΑΤΟΥ-ΓΙΑΛΛΟΥΣΗ
Σήμερα είναι Κυριακή και έχουμε πάει σ' ένα εστιατόριο. Όλοι τρώνε χαρούμενοι. Εγώ έχω μία μπουκιά στο στόμα μου, όμως δεν τη μασάω, δεν την καταπίνω αλλά και ούτε τη φτύνω. "Ροδούλα, τι πείσμα είναι πια αυτό;" λέει ο μπαμπάς. "Δεν ήρθαμε στο εστιατόριο για να φας γαριδάκια..." Εγώ δεν απαντώ. Πώς να μιλήσω έτσι μπουκωμένη που είμαι;
Βιβλία για μικρά παιδιά -αλλά και για γονείς-
Συγγραφέας: Ειρήνη Καμαράτου – Γιαλλούση
Εκδόσεις: «Ψυχογιός»
Τα βιβλία μου στις Εκδόσεις «Ψυχογός» θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελούν μία σειρά «Συναισθηματικής νοημοσύνης». Αναφέρονται σε χαρακτήρες παιδιών όπως: η γκρινιάρα, η ντροπαλούλα, ο θυμιούλης, ο ζηλιαρούλης, ο τεμπελάκος, ο ψευτάκος, ο ατακτούλης κ.α. Μέσα από ένα μικρό διήγημα (που υποτίθεται ότι το διηγείται ένα μικρό παιδί) φαίνεται το πρόβλημα (π.χ. ο θυμός) τι το προκαλεί, καθώς και μία πιθανή λύση του προβλήματος (δηλαδή πώς μπορεί να το αντιμετωπίσει το ίδιο το παιδί ή πως μπορεί να βοηθηθεί από τους γονείς του).
Όπως θα γνωρίζετε είμαι ομιλήτρια σε ομάδες γονέων που οργανώνονται σε σχολεία, πνευματικά κέντρα, βιβλιοθήκες ή βιβλιοπωλεία. Οι ομιλίες μου αυτές βασίζονται στα βιβλία της παραπάνω σειράς τα οποία αναλύονται και στην συνέχεια ακολουθούν σχόλια και συζήτηση.
Ένα παράδειγμα της παραπάνω σειράς είναι «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ»:
Ο Ατακτούλης είναι ένα παιδί που ζει σε ένα περιβάλλον όπου δεν τηρούνται οι κανόνες και αυτό δημιουργεί προβλήματα τόσο στο παιδί όσο και στους γονείς του. Μέσα από την διήγηση του Ατακτούλη φαίνεται ποιο είναι το πρόβλημα, τι το δημιουργεί καθώς και μία πιθανή λύση του προβλήματος.
[Τα παιδιά υποφέρουν δίχως όρια. Μοιάζουν με τους κολυμβητές που δεν ξέρουν μέχρι ποιο σημείο μπορούν να κολυμπήσουν χωρίς να κινδυνεύουν από τους καρχαρίες επειδή δεν υπάρχει κάποια πινακίδα που να τους δείχνει τα επιτρεπτά όρια. Ενώ λοιπόν θα μπορούσαν να κολυμπήσουν μέχρι 200 μέτρα κολυμπούν μόνο 50 γιατί φοβούνται. Άλλοι πάλι κολυμπούν μέχρι 300 κινδυνεύοντας.
Τα παιδιά συχνά προκαλούν τους γονείς (με αταξίες) να τους δείξουν τα όριά τους γιατί τα έχουν ανάγκη. Αν οι γονείς δεν τους τα δείξουν αυτό το εκλαμβάνουν σαν αδιαφορία κα αισθάνονται μόνα τους και αποπροσανατολισμένα.
Από την απέναντι πλευρά βέβαια βρίσκεται η αυταρχικότητα και η υπερπροστασία που θα μπορούσε να είναι ακόμη χειρότερη από την ελεύθερη διαπαιδαγώγηση.
Στο βιβλίο «Ο ΑΤΑΚΤΟΥΛΗΣ» προτείνεται ένας δημοκρατικός τρόπος τοποθέτησης ορίων.]
Wednesday, September 24, 2008
Η κοινωνικότητα του παιδιού
Αγαπητοί φίλοι γεια σας
Ζητώ συγνώμη για την απουσία μου όλο αυτό τον καιρό.
Το γράψιμο καινούριων βιβλίων μου είχε δεσμεύσει όλο τον χρόνο.
Τις καλοκαιρινές διακοπές μου τις πέρασα στην όμορφη Κάρπαθο, όμως και από αυτές δέκα μέρες τις αφιέρωσα για να ολοκληρώσω την ομιλία μου που έγινε στις 17/8 στις Πυλές Καρπάθου με θέμα «Σχέση ευφυίας και ψυχικής ισορροπίας»
Ο Σεπτέμβριος ήταν όπως πάντα ένας μήνας κουραστικός, όμως μου φύλαγε και μία μεγάλη χαρά.
Κυκλοφόρησαν τα δύο καινούρια μου βιβλία: «Ο Ψευτάκος» και ο «Ατακτούλης»
Είναι το ένατο και δέκατο από μία σειρά βιβλίων που έχω γράψει για τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Αυτή την σειρά την αγαπάω πραγματικά και θα την αποκαλούσα «Σειρά Συναισθηματικής Νοημοσύνης» Πρόκειται για διηγήματα που απευθύνονται σε μικρές ηλικίες. Κάθε διήγημα περιγράφει ένα τύπο παιδιού, και διαβάζοντάς το γίνεται εμφανές το πρόβλημα που το χαρακτηρίζει, καθώς και η πιθανή λύση του προβλήματος αυτού. Τα προβλήματα αυτά αφορούν την γκρίνια, την ζήλια, τον θυμό, την τεμπελιά, το ψέμα κ.α. Είναι γραμμένα με ένα λεπτό χιούμορ που προκύπτει από την αφέλεια του παιδιού που υποτίθεται ότι τα αφηγείται.
Ζητώ συγνώμη για την απουσία μου όλο αυτό τον καιρό.
Το γράψιμο καινούριων βιβλίων μου είχε δεσμεύσει όλο τον χρόνο.
Τις καλοκαιρινές διακοπές μου τις πέρασα στην όμορφη Κάρπαθο, όμως και από αυτές δέκα μέρες τις αφιέρωσα για να ολοκληρώσω την ομιλία μου που έγινε στις 17/8 στις Πυλές Καρπάθου με θέμα «Σχέση ευφυίας και ψυχικής ισορροπίας»
Ο Σεπτέμβριος ήταν όπως πάντα ένας μήνας κουραστικός, όμως μου φύλαγε και μία μεγάλη χαρά.
Κυκλοφόρησαν τα δύο καινούρια μου βιβλία: «Ο Ψευτάκος» και ο «Ατακτούλης»
Είναι το ένατο και δέκατο από μία σειρά βιβλίων που έχω γράψει για τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Αυτή την σειρά την αγαπάω πραγματικά και θα την αποκαλούσα «Σειρά Συναισθηματικής Νοημοσύνης» Πρόκειται για διηγήματα που απευθύνονται σε μικρές ηλικίες. Κάθε διήγημα περιγράφει ένα τύπο παιδιού, και διαβάζοντάς το γίνεται εμφανές το πρόβλημα που το χαρακτηρίζει, καθώς και η πιθανή λύση του προβλήματος αυτού. Τα προβλήματα αυτά αφορούν την γκρίνια, την ζήλια, τον θυμό, την τεμπελιά, το ψέμα κ.α. Είναι γραμμένα με ένα λεπτό χιούμορ που προκύπτει από την αφέλεια του παιδιού που υποτίθεται ότι τα αφηγείται.Έχουν ήδη προγραμματιστεί τρεις εκδηλώσεις για τα καινούρια βιβλία:
Η πρώτη θα γίνει στο βιβλιοπωλείο «Μικρός Κοραής» (Παπάγου 7 & Αριστοφάνους, Χαλάνδρι – τηλ.: 2106890321) το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου στις 12.30 το μεσημέρι.
Η δεύτερη θα γίνει στο βιβλιοπωλείο «Έκφραση» (Γεννηματά 81 Άνω Γλυφάδα) το Σάββατο 4 Οκτωβρίου στις 12.00 το μεσημέρι.
Η τρίτη θα γίνει στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοτοπία" (25ης Μαρτίου 9, Ν. Σμύρνη τηλ. 2109370583) το Σάββατο 18 Οκτωβρίου στις 12 το μεσημέρι.
Αγαπητοί φίλοι παρακάτω ακολουθεί ένα κείμενό μου. Θα χαρώ πολύ να διαβάσω τα σχόλιά σας και τις δικές σας ιδέες πάνω στο θέμα.Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σαν τα περιστέρια. Όταν τα κυνηγάς για να τα πιάσεις αυτά φεύγουν. Όταν τα διώχνεις πάλι φεύγουν. Όμως όταν κάθεσαι εκεί ακίνητος με τα χέρια ανοικτά γεμάτα προσφορά και με χαμόγελο γεμάτο αγάπη, τότε εκείνα σε πλησιάζουν, σε γνωρίζουν, παίζουν ώρες μαζί σου. Τότε μπορείς ακόμη και να τους τραβήξεις πειραχτικά την ουρίτσα κι εκείνα πάλι θα εξακολουθούν να σε τριγυρίζουν γιατί έχεις βρει πια τον δρόμο επικοινωνίας μαζί τους, έτσι απλά χωρίς σκέψεις και προβληματισμούς.
Ο πιτσιρίκος που καθόταν απομονωμένος σε μια γωνιά της αυλής του σχολείου του δεν είχε μάθει ποτέ τίποτα από όλα αυτά. Ήξερε ότι οι γονείς του τον λάτρευαν. Τους φώναζε και αμέσως έτρεχαν κοντά του. Τους έδιωχνε και πάλι κοντά του έτρεχαν. Έμεναν και σε ένα πανέμορφο διαμέρισμα που όμως είχε μόνο μία πόρτα εξόδου και αυτή κλειδωμένη. «Τι χρειάζεται το παιδί μας να βγαίνει έξω και να παίζει με τα παιδιά της γειτονιάς» επαναλάμβαναν κάθε τόσο «Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν έχουν καλή ανατροφή αυτά τα παιδιά…» ΄Έτσι ο πιτσιρίκος έφθασε στα πέντε του χρόνια απομακρυσμένος από όλα τα «κακά παιδιά» του κόσμου. Αυτά τα παιδιά όμως τώρα αποτελούν την κοινωνία του, μια μινιατούρα της ανθρώπινης κοινωνίας κλεισμένης μέσα σε μια σχολική αυλή. Είναι όλα τους ξένα και απλησίαστα.
«Ε! Εσύ, έλα να παίξουμε!» φωνάζει σε ένα παιδί κι εκείνο του γυρνάει την πλάτη. «Ε, τότε φύγε παλιόπαιδο» του λέει κι εκείνο πάλι του γυρνά την πλάτη. Μα τι μπορεί να φταίει άραγε; Πώς να αποκριθεί κανείς όταν δεν τον φωνάζουν με την πιο καλόηχη λέξη που υπάρχει γι’ αυτόν στον κόσμο, δηλαδή με το όνομά του;
Πιο πέρα δύο παιδιά ανταλλάζουν συλλεκτικές καρτούλες και τσακώνονται συγχρόνως για το ποιανού είναι πιο ωραίες. Εκείνος δεν θα άλλαζε ποτέ κάτι δικό του. Έτσι τον είχαν συμβουλέψει οι γονείς του για να αποφεύγει τους καυγάδες. Τα δύο παιδιά, όμως, με τις κάρτες είναι φίλοι. Κάνουν παρέα μαζί, παρ’ όλο που τσακώνονται. Η πράξη της συναλλαγής γι αυτούς είναι μία πράξη επικοινωνίας.
Κάποιο παιδί μια άλλη φορά του είχε προσφέρει λίγο κουλούρι κι εκείνος δεν το δέχθηκε από ευγένεια, για να μην του το στερήσει. Όμως τι περίεργο τον έχασε και αυτόν από φίλο. Αν έπαιρνε το κουλούρι μπορούσε κι εκείνος με την σειρά του να του προσφέρει μερικές από τις καραμέλες που κρατούσε. Έτσι θα δοκίμαζαν και οι δύο την χαρά του να παίρνεις και να δίνεις, δηλαδή την πιο σπουδαία λειτουργία του ανθρώπου σαν κοινωνικό όν.
Το κορίτσι που παίζει με κάτι άλλα παιδιά στην άκρη της αυλής, κάποτε του είχε πει την ιστορία της κούκλας της που την πήγε στο γιατρό γιατί κρυολόγησε. Αυτός όμως, ενώ εκείνη μιλούσε, σκεπτόταν κάτι άλλο. Δεν μπήκε ούτε καν στον κόπο να της πει ότι οι κούκλες δεν κρυολογούν κι ότι όλα αυτά που λέει είναι κουταμάρες. Θα ήταν προτιμότερο από το να της δείξει ότι την αγνοεί γιατί πώς να το κάνουμε, η ανθρώπινη φύση είναι τέτοια, προτιμά την αποδοκιμασία από την άγνοια.
Πως μπορεί λοιπόν κανείς να ελπίζει ότι θα τον προσέξουν όταν αυτός δεν δείχνει ποτέ την διάθεση να προσέξει ή να ενδιαφερθεί για τους άλλους; Ο εγωκεντρισμός του πιτσιρίκου τον οδηγούσε στο να θέλει να μιλάει ώρες για τον εαυτό του χωρίς να έχει ποτέ εκπαιδευτεί σ’ αυτό που λέγεται «καλή ακρόαση». Όμως πώς να παρακολουθήσεις κάποιον όταν δεν έχει δημιουργηθεί πραγματικά μέσα σου το ενδιαφέρον γι αυτόν; Η γέννηση του ενδιαφέροντος για τους άλλους μας σπρώχνει σε ένα σωρό αυθόρμητες πράξεις που μας οδηγούν στην σύσφιξη των σχέσεών μας. Το ενδιαφέρον αυτό συνήθως πηγάζει από πολλά διαφορετικά συναισθήματα. Η αγάπη είναι πάντα το πιο δυνατό κινητήριο συναίσθημα που μας δημιουργεί το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπό μας.
Για να γίνει ένα παιδί ικανό να ανακαλύψει την αγάπη που κρύβει μέσα του και για να την εκφράσει πρέπει να γίνει συγχρόνως ικανό να εκφράσει και οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα. Την στιγμή που ανοίγουμε τις πόρτες για να βγουν έξω όλα μας τα συναισθήματα ανοίγουμε συγχρόνως και τις πόρτες για κάθε είδους επικοινωνία.
Το παιδί θα πρέπει να μάθει από τα πρώτα του κιόλας βήματα να κινείται σωστά μέσα στην κοινωνία του και ο καλύτερος τρόπος για να το μάθει αυτό είναι να ζει όσο το δυνατό περισσότερο μέσα σ’ αυτήν. Τότε η σωστή καθοδήγηση των μεγάλων μπορεί να είναι ωφέλιμη, αλλά συχνά όχι απαραίτητη.
Ας φροντίσουμε τα παιδιά μας να βρεθούν όσο γίνεται περισσότερο μαζί με άλλα παιδιά. Ας τους δώσουμε την ευκαιρία να αναπτύξουν σωστά την κοινωνικότητά τους θεωρώντας πάντα την «κοινωνικότητα» σαν ένα πολύ σημαντικό συντελεστή για την ψυχική υγεία και την ευτυχία τους.
Ειρήνη Καμαράτου - Γιαλλούση
Η πρώτη θα γίνει στο βιβλιοπωλείο «Μικρός Κοραής» (Παπάγου 7 & Αριστοφάνους, Χαλάνδρι – τηλ.: 2106890321) το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου στις 12.30 το μεσημέρι.
Η δεύτερη θα γίνει στο βιβλιοπωλείο «Έκφραση» (Γεννηματά 81 Άνω Γλυφάδα) το Σάββατο 4 Οκτωβρίου στις 12.00 το μεσημέρι.
Η τρίτη θα γίνει στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοτοπία" (25ης Μαρτίου 9, Ν. Σμύρνη τηλ. 2109370583) το Σάββατο 18 Οκτωβρίου στις 12 το μεσημέρι.
Αγαπητοί φίλοι παρακάτω ακολουθεί ένα κείμενό μου. Θα χαρώ πολύ να διαβάσω τα σχόλιά σας και τις δικές σας ιδέες πάνω στο θέμα.Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σαν τα περιστέρια. Όταν τα κυνηγάς για να τα πιάσεις αυτά φεύγουν. Όταν τα διώχνεις πάλι φεύγουν. Όμως όταν κάθεσαι εκεί ακίνητος με τα χέρια ανοικτά γεμάτα προσφορά και με χαμόγελο γεμάτο αγάπη, τότε εκείνα σε πλησιάζουν, σε γνωρίζουν, παίζουν ώρες μαζί σου. Τότε μπορείς ακόμη και να τους τραβήξεις πειραχτικά την ουρίτσα κι εκείνα πάλι θα εξακολουθούν να σε τριγυρίζουν γιατί έχεις βρει πια τον δρόμο επικοινωνίας μαζί τους, έτσι απλά χωρίς σκέψεις και προβληματισμούς.
Ο πιτσιρίκος που καθόταν απομονωμένος σε μια γωνιά της αυλής του σχολείου του δεν είχε μάθει ποτέ τίποτα από όλα αυτά. Ήξερε ότι οι γονείς του τον λάτρευαν. Τους φώναζε και αμέσως έτρεχαν κοντά του. Τους έδιωχνε και πάλι κοντά του έτρεχαν. Έμεναν και σε ένα πανέμορφο διαμέρισμα που όμως είχε μόνο μία πόρτα εξόδου και αυτή κλειδωμένη. «Τι χρειάζεται το παιδί μας να βγαίνει έξω και να παίζει με τα παιδιά της γειτονιάς» επαναλάμβαναν κάθε τόσο «Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν έχουν καλή ανατροφή αυτά τα παιδιά…» ΄Έτσι ο πιτσιρίκος έφθασε στα πέντε του χρόνια απομακρυσμένος από όλα τα «κακά παιδιά» του κόσμου. Αυτά τα παιδιά όμως τώρα αποτελούν την κοινωνία του, μια μινιατούρα της ανθρώπινης κοινωνίας κλεισμένης μέσα σε μια σχολική αυλή. Είναι όλα τους ξένα και απλησίαστα.
«Ε! Εσύ, έλα να παίξουμε!» φωνάζει σε ένα παιδί κι εκείνο του γυρνάει την πλάτη. «Ε, τότε φύγε παλιόπαιδο» του λέει κι εκείνο πάλι του γυρνά την πλάτη. Μα τι μπορεί να φταίει άραγε; Πώς να αποκριθεί κανείς όταν δεν τον φωνάζουν με την πιο καλόηχη λέξη που υπάρχει γι’ αυτόν στον κόσμο, δηλαδή με το όνομά του;
Πιο πέρα δύο παιδιά ανταλλάζουν συλλεκτικές καρτούλες και τσακώνονται συγχρόνως για το ποιανού είναι πιο ωραίες. Εκείνος δεν θα άλλαζε ποτέ κάτι δικό του. Έτσι τον είχαν συμβουλέψει οι γονείς του για να αποφεύγει τους καυγάδες. Τα δύο παιδιά, όμως, με τις κάρτες είναι φίλοι. Κάνουν παρέα μαζί, παρ’ όλο που τσακώνονται. Η πράξη της συναλλαγής γι αυτούς είναι μία πράξη επικοινωνίας.
Κάποιο παιδί μια άλλη φορά του είχε προσφέρει λίγο κουλούρι κι εκείνος δεν το δέχθηκε από ευγένεια, για να μην του το στερήσει. Όμως τι περίεργο τον έχασε και αυτόν από φίλο. Αν έπαιρνε το κουλούρι μπορούσε κι εκείνος με την σειρά του να του προσφέρει μερικές από τις καραμέλες που κρατούσε. Έτσι θα δοκίμαζαν και οι δύο την χαρά του να παίρνεις και να δίνεις, δηλαδή την πιο σπουδαία λειτουργία του ανθρώπου σαν κοινωνικό όν.
Το κορίτσι που παίζει με κάτι άλλα παιδιά στην άκρη της αυλής, κάποτε του είχε πει την ιστορία της κούκλας της που την πήγε στο γιατρό γιατί κρυολόγησε. Αυτός όμως, ενώ εκείνη μιλούσε, σκεπτόταν κάτι άλλο. Δεν μπήκε ούτε καν στον κόπο να της πει ότι οι κούκλες δεν κρυολογούν κι ότι όλα αυτά που λέει είναι κουταμάρες. Θα ήταν προτιμότερο από το να της δείξει ότι την αγνοεί γιατί πώς να το κάνουμε, η ανθρώπινη φύση είναι τέτοια, προτιμά την αποδοκιμασία από την άγνοια.
Πως μπορεί λοιπόν κανείς να ελπίζει ότι θα τον προσέξουν όταν αυτός δεν δείχνει ποτέ την διάθεση να προσέξει ή να ενδιαφερθεί για τους άλλους; Ο εγωκεντρισμός του πιτσιρίκου τον οδηγούσε στο να θέλει να μιλάει ώρες για τον εαυτό του χωρίς να έχει ποτέ εκπαιδευτεί σ’ αυτό που λέγεται «καλή ακρόαση». Όμως πώς να παρακολουθήσεις κάποιον όταν δεν έχει δημιουργηθεί πραγματικά μέσα σου το ενδιαφέρον γι αυτόν; Η γέννηση του ενδιαφέροντος για τους άλλους μας σπρώχνει σε ένα σωρό αυθόρμητες πράξεις που μας οδηγούν στην σύσφιξη των σχέσεών μας. Το ενδιαφέρον αυτό συνήθως πηγάζει από πολλά διαφορετικά συναισθήματα. Η αγάπη είναι πάντα το πιο δυνατό κινητήριο συναίσθημα που μας δημιουργεί το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπό μας.
Για να γίνει ένα παιδί ικανό να ανακαλύψει την αγάπη που κρύβει μέσα του και για να την εκφράσει πρέπει να γίνει συγχρόνως ικανό να εκφράσει και οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα. Την στιγμή που ανοίγουμε τις πόρτες για να βγουν έξω όλα μας τα συναισθήματα ανοίγουμε συγχρόνως και τις πόρτες για κάθε είδους επικοινωνία.
Το παιδί θα πρέπει να μάθει από τα πρώτα του κιόλας βήματα να κινείται σωστά μέσα στην κοινωνία του και ο καλύτερος τρόπος για να το μάθει αυτό είναι να ζει όσο το δυνατό περισσότερο μέσα σ’ αυτήν. Τότε η σωστή καθοδήγηση των μεγάλων μπορεί να είναι ωφέλιμη, αλλά συχνά όχι απαραίτητη.
Ας φροντίσουμε τα παιδιά μας να βρεθούν όσο γίνεται περισσότερο μαζί με άλλα παιδιά. Ας τους δώσουμε την ευκαιρία να αναπτύξουν σωστά την κοινωνικότητά τους θεωρώντας πάντα την «κοινωνικότητα» σαν ένα πολύ σημαντικό συντελεστή για την ψυχική υγεία και την ευτυχία τους.
Ειρήνη Καμαράτου - Γιαλλούση
Subscribe to:
Posts (Atom)